Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Τελικά, μήπως είμαστε πιο άπιστες από τους άντρες;

Οι καιροί αλλάζουν και τα κατεστημένα γκρεμίζονται!
Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω
Οι άντρες είναι «γουρούνια» ενώ οι γυναίκες απλά παραμελημένες.
Η απιστία του άντρα συνοδεύεται από εκφράσεις και λόγια αποδοκιμασίας ενώ της γυναίκας κατανόησης.

«Ολοι ίδιοι είναι» θα πούμε για έναν άντρα. «Ε, έκανε ο,τι μπορούσε. Αλλά ο δικός της αδιαφορούσε. Τι να κάνει και αυτή;» θα δικαιολογήσουμε μια γυναίκα.

Η απιστία, δυστυχώς, έχει δυο μέτρα και δυο σταθμά στην κοινωνία μας με τον αντρικό πληθυσμό να δέχεται όλα τα πυρά και όλες τις επικρίσεις και το γυναικείο να θεωρείται πιο ώριμο και συνειδητοποιημένο απέναντι στην αμαρτία. Μήπως όλα αυτά όμως είναι απλά αυστηρά, παρωχημένα κοινωνικά πρότυπα που ελάχιστα ανταποκρίνονται στα σημερινά δεδομένα;

Τα δεδομένα δείχνουν πως ναι και οι αποδείξεις δεν βρίσκονται μόνο στις έρευνες αλλά και στο φιλικό ή επαγγελματικό μας περίγυρο - αν υπάρχει ειλικρίνεια, καθώς η απιστία είναι ένα θέμα που αρκετοί αποφεύγουν να παραδεχτούν και να ομολογήσουν.

Ορισμένοι απαντούν με αυτοματισμό και ευκολία ότι πιο επιρρεπείς στην αμαρτία είναι οι άντρες, αλλά τα κατά καιρούς στατιστικά στοιχεία τους διαψεύδουν. Παλαιότερα, η αλήθεια είναι ότι οι κύριοι είχαν ένα σεβαστό προβάδισμα με την ψαλίδα όμως στις ημέρες μας να μικραίνει. Για την ακρίβεια, διαπιστώνεται μια ανατροπή εντυπωσιακή.

Πρόσφατες βρετανικές έρευνες δείχνουν ότι το μόλις το 9% των αντρών γλυκοκοιτάζει την απιστία έναντι του 25% των γυναικών που δείχνει έτοιμες να ολισθήσουν.                      

Τα αίτια και η φύση της απιστίας είναι δυο πολλοί μεγάλες κουβέντες. Εχουν να κάνουν με την ίδια την προσωπικότητα του ανθρώπου (ανασφαλής, αίσθημα ανικανοποίητου, συναισθηματικές ελλείψεις κτλ), με την κατάσταση της σχέσης αλλά και με καθαρά τυχαίους, αυθόρμητους και περαστικούς  παράγοντες. Και να μπορεί μια γυναίκα να φαίνεται πιο «εκλεκτική» στις περιπτώσεις που να ενδώσει στην «κουτσουκέλα» αλλά αυτό δεν την καθιστά αυτόματα και πέραν κάθε υποψίας.

Οι κοινωνικές συνθήκες είναι ίσως και ένας παράγοντας που επέτρεψε και στις γυναίκες να απελευθερωθούν σεξουαλικά. Η έξοδος από το σπίτι για επαγγελματικούς αλλά και κοινωνικούς λόγους - κάποτε ούτε κουβέντα για μπαρότσαρκα με τα κορίτσια - προσφέρει σε όσες το επιθυμούν και το τολμούν περισσότερες ευκαιρίες για ζαβολιές και ξενοκοιτάγματα. Κοινώς, δεν είναι ξαφνικά ότι κάτι μας ψεκάζουν ή είναι κάτι περίεργο που τρώμε και ξαφνικά γίναμε εξίσου άπιστες.

Η απιστία και το αίσθημα του δελεασμού (ποιητική αδεία) είναι ανθρώπινο στοιχείο, είναι ένα ζωώδες ένστικτο. Η λογική, οι εμπειρίες αλλά και η διάθεση-ψυχολογία είναι στοιχεία που μπορούν να μας αποτρέψουν από ένα ατόπημα χωρίς απαραίτητα αυτό να μας κάνει καλύτερους ή χειρότερους ανθρώπους.

Οσο υπάρχουν πιστοί άντρες άλλο τόσο υπάρχουν και πιστές γυναίκες και όσο υπάρχουν άπιστοι υπάρχουν και άπιστες. Λέτε όλοι οι άντρες να απατούν τη σύντροφο τους μόνο με ελεύθερες γυναίκες;

Μπα._